Kjarnahönnunarhugmyndin á bak við vökvafestingar liggur í því að ná vökvatengingum sem eru öruggar, -þéttar, endingargóðar og auðveldar í notkun innan vökvakerfa sem einkennast af háum þrýstingi og ströngum kröfum um áreiðanleika.
Þrýstiþol: Vökvakerfi starfa venjulega við vinnuþrýsting sem nær hundruðum böra; því verða efnin og burðarhönnun tengjanna að vera fær um að standast slíkan þrýsting án aflögunar eða bilunar.
Þéttingarheilleiki: Fjölþrepa þéttingarvirki eru notuð til að tryggja leka-lausa notkun við háan-þrýstingsskilyrði; sumar hönnun eru einnig með sjálf-þéttingarbúnaði sem lokar sjálfkrafa vökvaleiðinni þegar hún er aftengd.
Örugg sjálfs-læsing: Til að koma í veg fyrir ótengingu fyrir slysni við háan þrýsting eru algengar aðferðir-eins og stálkúlulæsing, hylkjafesting eða vélræn sjálf-læsakerfi- mikið notuð til að tryggja örugga og stöðuga tengingu.
Sjálfvirknisamhæfni: Hraðtengi- auðvelda hraða, verkfæra-lausa tengingu og aftengingu, sem gerir þær tilvalnar til notkunar í sjálfvirkum búnaði; þegar karl- og kvenhlutar eru tengdir, opna innri ventilstilkar sjálfkrafa vökvarásina, sem lokar síðan sjálfkrafa við aftengd.
Ending og þreytuþol: Mikilvægir íhlutir gangast undir herðandi meðferð til að standast tugþúsundir tenginga/aftengingarlota; burðarvirkjahagræðingu er beitt til að lágmarka slit og draga úr álagsstyrk.
Forvarnir gegn leka og auðvelt viðhald: Hönnunin forðast notkun þéttiefna eða fylliefna og treystir þess í stað á nákvæmnis-viðmótað yfirborð; tengitegundir eins og hylki og útrásarfestingar leggja áherslu á nákvæma for-samsetningu og eins-uppsetningu til að lágmarka hættu á leka.
